سما، خونه، دوره تربیت مربی کودک

سلام وبلاگ عزیز سلام دوست قدیمی

زخم دهانه رحمم رو دارم درمان میکنم، دکترم گفتن که درمان داره جواب میده ولی کاش زود به زود میتونستم برم، از معاینه بدم میاد ، راستی خونه خریدیمممم البته مادر خریدن برامون! البته منم طلاهامو فروختم و نصف قسط وام مسکن رو میدیم. مادر خیلی تلاش کرد تا بتونه برامون خونه بخره که خیالش از بابت اجاره و جابجایی هرساله ما راحت بشه، البته ما بعد خونه اولمون الان وارد 4 سال شدیم که اینجا نشستیم و کلی دعای خیرمون پشت سر صاحب خونه ست، خونه بزرگی نیست 90 متره با پارکینگ و تراس، ولی خوبه، شکر خدا

ما که اردیبهشت اینجا رو تمدید کردیم البته صاحب خونه پول لازم داشت برای همین کرایه رو زیاد کرد، مادر هم گفتن هرجور شده دیگه باید خونه بخریم، البته اجی مجی نکردن، سالهاست دارن به قول خودشون پول تفریح و لباس و آرایشگاهشونو برای خونه پسرشون جمع میکنن، هروقتم رفتن دنبال خونه، خونه جلو زد ازشون و نتونستن برسن بهش، البته ما هم تو گرونی نخریدیما، ما که خریدیم فروشنده ها داشتن خودسر گرون میکردن ولی خداروشکر به پست آدمای خوبی افتادیم، اونا هم توی همون کوچه خونه پیش خرید کردن و تا ساخت کامل خونه قرار شد مهلتشون بدیم، گفتن تا پایان شهریور تمومه اما ما گفتیم تا آذر مهلت میدیم که دیگه خیالمون از بابت دیر کرد راحت بشه، احتمالا درمان منم تا همون موقعا طول میکشه، شاید بارداری رو بذارم برای بعد از جابجایی که اذیت نشم، هرچی خدا بخواد

راستی نمیدونم گفتم یا نه، سما داره با عظیم ( پسر خالم ) ازدواج میکنه، 4 شهریور عروسیشونه ان شاالله خوشبخت بشن

همسری هم تو شهوریور دفاع ارشدشه، ان شاالله موفق بشه

اینم بگم و برم که امروز وقت مصاحبه دارم، برای دوره تربیت مربی کودک، خیلی میترسم و استرس دارم، نه فقط برای مصاحبه برای خود دوره و برای طرح درس(امتحان عملی)، نمیدونم شرایط چطوره! جلوی چنتا آدم باید امحان بدم! من مشکل دوست یابی دارم، تو 5 روز دوره اصلا میتونم با کسی آشنا شم؟ شاید به نظر کسی که این مطلبو میخونه مسخره بیاد مثلا همسری همش میگه خیلی سخت میگیری! خب برای اون راحته! برای من وارد یه جمع ناشناس شدن و براشون اجرا کردن یکی از سخت ترین کاراییه که میتونم انجام بدم!

راستش هی به این فکر میکنم که فقط عاشق بچه ها بودن کافیه؟ برای من که اکثرا تو خودم بودم حرفه و کار درستیه مربی کودک شدن؟ اونم مربی دینی؟! ینی میتونم با بچه ها ارتباط خوب و درستی برقرار کنم؟

ولی باز به خودم میگم خدا برای یه کاری تو رو آفریده! کاری که هیچکس به جز تو نمیتونه انجامش بده، این شور و علاقت به بچه ها و آموزششون باید یه دلیلی داشته باشه خب! فقط اعتماد به نفس نداری! چطور اعتماد به نفس پیدا کنم!؟

توکل به خدا، خدایا کمکم کن